อาจารย์ ไม่ใช่ อาจม

     ณ วันหนึ่ง นึกขึ้นได้ ว่าสำรองจ่ายเงินสดของตัวเองเพื่อซื้อวัสดุ เอ๊ะ มันก็นานแล้วนะ เงินเราออกยังน๊าาาา   เลยลองเช็คที่ฝ่ายการเงิน  ปรากฎว่าออกแล้ว ขออัญเชิญท่านอาจารย์มารับได้เลยค่าาาาาาาา

       ดีใจจัง  กำลังกรอบ  ....เดินสวย มาดมั่น ไปยังห้องการเงิน  .....เจ้าหน้าที่การเงินมองหน้าพร้อมพูดด้วยใบหน้าเห็นใจอย่างสุดซึ้งว่า...

" อาจารย์ เรื่องคุณแม่ เสียใจด้วยนะคะ  เป็นอะไรถึงเสียหรือคะ" 

เดี้ยน " ............................เอ่อ !!! ............

แม่อาจารย์ยังอยู่ค่ะ  คนที่เสียคือพ่ออาจารย์ค่ะ"

น้องการเงิน " ว้าย!!!  ขอโทษค่ะ"

55555  ไม่เป็นไร  ขอบคุณนะคะ ที่ยังเป็นห่วงกันแต่สืบข้อมูลอีกนิดจะดีมากค่ะ..........5555  ป่านนี้แม่คงนอนสะดุ้งไปแล้ว

ลป. (ลืมไป)  เชื่อมั๊ยคะ เราจะรู้ว่ามิตรภาพที่เกิดขึ้นกับเรานั้นแท้จริงหรือไม่  ไม่ยาก ในวันที่เราแย่ที่สุด  ใครที่ยืนเคียงข้างและไม่เคยทิ้งเราไป นั่นแหละมิตรภาพที่แท้จริง  ขอบคุณเพื่อน ๆ นะ